انواع ارتودنسی سیمی
دندان ها یا قرار دادن دندان ها در موقعیت آناتومیکی مناسب آنها، عمده ترین کاربرد ارتودنسی است که با استفاده از بریس ارتودنسی، شامل دو جزء اصلی براکت و سیم ارتودنسی، انجام می شود.
سیم مخصوص ارتودنسی یا آرچ وایر، سیمی فلزی است که در شیار براکت ارتودنسی قرار گرفته و نیروی مورد نظر برای تغییر موقعیت دندان ها را بر روی دندان، لثه و فک اعمال می کند.
در واقع، سیم ارتودنسی اصلی ترین وظیفه را در جا به جایی و شکل دهی به دندان ها بر عهده دارد.
ارتودنسی سیمی در کودکان
سازمان دندانپزشکان آمریکا بهترین زمان برای معاینات دندان پزشکی را سن ۷ سالگی و بهترین زمان برای آغاز ارتودنسی سیمی را البته بعد از تشخیص به نیاز ۸-۹ سالگی می دانند.
چرا که در این سن طیف رشد مجدد و تغییرات دندان ها قابل تشخیص است و اگر مشکلی در شکل دندان ها و یا حتی سلامت آنها وجود داشته باشد در بهترین زمان تشخیص داده می شود.
در این سنین به دلیل شروع رشد دندان های آسیاب بزرگ دندانپزشک توانایی ارزیابی حالات و فرم بندی دندان ها را دارد و به راحتی می تواند تشخیص دهد که فک بالا و پایین در چه زاویه ای نسبت به عقب و جلو بودن قرار خواهند گرفت.
نظر کلی دندانپزشکان ایران و کشورهای اروپایی و آمریکایی بر این است که حداکثر فرصت زمانی تا ۱۰ و تعداد معدودی تا ۱۲ سال است و بعد از آن نتیجه دلخواه به راحتی حاصل نمی شود و بعد از این سنین رشد دندان ها و فک تا حد بالایی کامل شده اند.
ارتودنسی سیمی بزرگسالان
بسیاری افراد در سنین بالاتر تصمیم به انجام ارتودنسی می گیرند که این افراد باید توجه داشته باشند که رشد فک و دندان ها به پایان رسیده است و انجام هر کاری در این سن ممکن نیست.
اما اگر ارتودنسی در این سنین با هدف ردیف کردن دندان ها باشد قابل انجام است البته به شرطی که لثه های سالمی داشته باشند پس مرتب کردن دندان ها در سنین بالا با توجه به داشتن لثه های سالم علاوه بر پیچیدگی بیشتر قابل انجام است اما تغییرات در فک امکان پذیر نمی باشد.
انواع ارتودنسی دندان
البته نوع دیگری از ارتودنسی به نام ارتودنسی سریع نیز وجود دارد که در درمانهای رایج استفاده نمیشود و به همین خاطر در این دستهبندی گنجانده نمیشود.
در چه مواردی از ارتودنسی استفاده می شود: